رفتی و رفت با تو شوق ترانه از دل

طول زمان بکاهد زین داغ تازه مشکل

دوران همنشینی خوش بود با تو ای یار

بی تو عجب خموش است این شهر و کوی و منزل

عشقت به زندگانی بود آنچنان که گشتی

از ظلم و جور دوران بر عاشقان تو غافل

آن دم که با تو بگذشت سرشار از صفا بود

روزی که بی تو سر شد بی لطف و پوچ و باطل

کشتی عمر من را بودی تو ناخدا حال ...

این زورق شکسته چون میرسد به ساحل؟

من بر هوس گرفتار تو مهربان و هشیار

من بس اسیر احساس تو چاره ساز و عاقل

من آتشی بلا خیز تو بحر ژرف و آرام

من مست شور و عصیان تو باوقار و کامل

یادت همیشه خوش باد نامت همیشه بر لب

باشد مرا جمالت پیوسته در مقابل